Genel

Bugün Tiyatroda Ne Öğrendim -5-

Bugün tiyatroda ne öğrendim diye düşündüm sonra bugün hayatta ne öğrendim mi desem dedim. Sonra ama bu yazı tiyatroyla ilgili dedim. Sonra ama tiyatro da hayatla ilgili dedim. Kendi kendime konuşurken dipsiz kuyuya bağırır gibi.. Yankılarımı dinledim. Ve tam da o an o “şey” i kaçırıyormuşum. Farkettim.

Neresinden tutarsan kardır…

Tam da burasından tuttum yazımın. Zihnimden geçenlere teslim ettim kalemi. Ne çıkacağını bilmiyorum. Ne… ne… ne…. bitti cümle, kuramadım. Unuttum. Bişi diyordum san… yine kaldı. İçimden baya güldüm. Dudağımın kenarını bükmek gibi değil. Ağzını kocaman açıp parlamak gibi.

Yarım kalanlarmış hayat, yarım kalanlara son yazanmış tiyatro. Öyle mi dersin? Bilmem öyle mi derim? Ne dersem diyim. Tiyatro yaşar. Kendi kendini yaşatır. Eksikleri tamamlar. Olanları pekiştirir. Unutulmuşları hatırlatır. Hatırlananları… Sever. Olduğu gibi herkesi, her yeri, her şeyi… Sevelim bizde aşık gibi. Yaşayalım belki biraz hayyam gibi.

 

Dilay Ekmekçioğlu

Dilay Ekmekçioğlu

1991 yılında İzmir'de gözlerini açan Dilay Ekmekçioğlu, 2010 senesinde İzmir'e elveda dedi. Şu an İstanbul Üniversitesi'nde antropoloji okuyor.
2005 senesinden beri tiyatro ile uğraşıyor.
Tiyatro da onunla uğraşıyor.

Yorum Yok

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir